Een gezellig loopje

Onder leiding van Heidi Gielen trokken we, voor onze wekelijkse donderdagtraining, het natuurgebied 'De Wulp' in, met een vijftiental sportievelingen. Johan Stinckens had iedereen al 'tig' keer verwittigd om uit te kijken voor boomstronken en andere uitsteeksels op ons pad. En toen: boem, smak, patat, daar lag een verkreukelde Johan op een hoopje. Johan is erg geliefd en dus stak iedereen snel een handje toe (bij iemand anders hadden we er natuurlijk nog wat zand bovenop gegooid!). Johan werd dus snel uitgegraven. Dat bleek ook nodig, want aan één kant van zijn gezicht leek hij wel op een 'gekleurde medemens'.
Zo te zien was hij eerst met zijn hoofd de grond in gedoken, wat resulteerde in een zwarte kop vol kempische zandgrond en een snee boven zijn oog. De rest van zijn wonden bevond zich onder zijn kleding. Maar hij kon gelukkig nog lopen, wat belangrijk was aangezien we nog zeker 4 km voor de boeg hadden.
Natuurlijk zijn er dan mensen die het "goede" voorbeeld van een topcoach volgen, want even later was het weer van dat, gelukkig met minder ernstige gevolgen.
Bij 'De Wulp' aangekomen, werd de schade onder de kleding gekeurd en: ook de knieën zaten onder het bloed. Nog een geluk dat zijn lange broek niet kapot was.
Johan had dus 'hennig' wat te ontsmetten bij thuiskomst. Ik speelde nog even met de gedachte om hem mijn ontsmettingsgel tegen corona aan te bieden, maar wetende hoe dat prikt op een open wonde, neen, dat wilde ik Johan niet aandoen.
Het was weer een gezellig loopje!
Louis